martxoa 30, 2026

ELIAS AsPIAZU OMENDUA - HOMENAJE A ELIAS AsPIAZU


 Elias Aspiazu "Txorten" arrasatearra oso maisu entzutetsua izan zen, XX. mendearen lehen erdialdean. 1952an jubilatu zen eta urte hartako martxoaren 2an ikasle ohi eta zenbait lagunek omenaldia egin zioten. Igande hartan, parrokiako ohiko mezaren ostean Udaletxera bildu ziren ekitaldi ofizialerako, eta bazkari batekin amaitu zen omenezko jaia.

Beheko argazkian ikusten dugu, eserita: Leandro Agirre Arrasateko alkate ordea, Elias Azpiazu, Jose Manuel Martinez Bergarako alkatea, Jose Luis Iñarra Arrasateko erretorea eta Juan Mari Zaitegi ikasle ohi eta, bere aldetik, baita maisu ere, gerra aurreko ikastolatik.

ARGAZKIAK: VALERIANO MARTINEZ eta JMVM

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

El mondragonés Elías Aspiazu fue un maestro muy apreciado durante la primera mitad del siglo XX, ejerciendo, entre otros, en Mondragón y Bergara. Se jubiló en 1952 y el 2 de marzo de ese año antiguos alumnos y amigos arrasatearras le rindieron un homenaje. Aquel domingo, tras la habitual misa en la parroquia, se reunieron en el Ayuntamiento para el acto oficial, y la celebración finalizó con una comida.

En la foto inferior vemos sentados a, por la izquierda: Leandro Agirre teniente alcalde de Mondragón, Elías Aspiazu, José Manuel Martínez alcalde de Bergara, José Luis Iñarra párroco de la villa, y Juan Mari Zaitegi, exalumno y, por su parte, también maestro desde los tiempos de la ikastola de preguerra.


Beheko beste argazki honetan 1956an ikus dezakegu Elias Aspiazu, hain zuzen Iokin Zaitegi euskaltzale handiak 50 bete zituen egunean -1956an. Eskuinekoa Frantzisko Urrutia dugu. Biak Zaitegiren maisuak izan ziren herriko eskolan.

En la foto de abajo también aparece Elias Aspiazu, en 1956, precisamente el día en que el gran vascófilo Iokin Zaitegi cumplía 50 años. El de la derecha es el arrasatearra Francisco Urrutia, quien junto a Aspiazu fue maestro de Zaitegi en la escuela de la villa.



martxoa 24, 2026

NAFARRAK NAFARREN KONTRA - NAVARROS CONTRA NAVARROS

 

Ezkerretik, zutik: bertako egoiliar bat, Markiegi, Sainz, Ibarrondo, Usatorre, Beitia. Makurtuta: Errarte, Arregi, Arregi, Exebarria.

Ez naiz jaiotzez “nafarra” baina umeak zirenetik ezagutzen ditut argazkietakoak. Areago, batzuk munduratu ziren bezain laster. Gauza da Nafarroa Etorbideko orduko gazte horiek – talde bakoitza bina kide arrotzekin-  elkarri egin zioten erronka, futbol partidu batera, Santa Agedako futbol zelaian. 1977 ingurua zen.

Gazteek diotenez, eurak atera ziren garaile. Beteranoek ez dute gogoratzen emaitza.

ARGAZKIAK: LUIS GOROSPE

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Zutik, ezkerretik: Errarte, Aranzabal, Maidagán,  Velez de Mendizabal, Esperesate. Makurtuta: Alzola, Errarte, Gorospe, Aranzabal.

No soy “navarro” de nacimiento, pero conozco a quienes aparecen en las fotos desde que eran niños. De hecho, a algunos de ellos desde el mismo día de su nacimiento. Lo cierto es que aquellos entonces jóvenes de Avenida de Navarra se retaron a un partido de fútbol en el campo de Santa Agueda, pudiendo llevar cada equipo dos refuerzos “extranjeros”. Era alrededor de 1977.

Según los componentes del equipo joven, ellos salieron victoriosos, por goleada. Los veteranos no recuerdan el resultado.


martxoa 17, 2026

DO, RE, MI, FAGOR

Gaurkoak ez du besterik, garai batean Arrasatetik mundura ateratzen zen marka blogeko bisitariari gogoraraztea baino.

Hori eta, egutegiaren atzealdetik, 1964an jaiotakoari adieraztea asteko zein egunetan munduratu zen. Baina bada gehiago: 1964 eta 2026ko egutegien ordena berdina da. Aste Santua lehenago ospatu zen, martxoaren 22 eta 29 bitartean,

ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

La foto de hoy no tiene otro objetivo que recordar al / a la visitante del blog la marca que en una época salía al mundo desde Mondragón.

Eso y, desde el reverso, señalarle a quien nació en 1964 en qué día de la semana vino al mundo. Pero hay más: el orden de los días de 1964 y 2026 es el mismo. La semana santa tocó antes, entre el 22 y el 29 de marzo.




martxoa 10, 2026

MONTERRON JAUREGIA EROSTEN ARI - COMPRANDO EL PALACIO DE MONTERRON

 


1983ko martxoaren 6. Felix Ruiz Camara notarioaren aurrean,Jose Antonio Ardanza Arrasateko orduko alkatea Monterron Jauregiaren erosketa sinatzen ari da, Madrilen. Kondeek – Rosario Aranguren tituluduna eta Migel Fernandez senarra- uko egin zioten argazkian ateratzeari. Une haietan udal idazkaria zen Karlos Azkoaga izan zen lekuko.

Sinaduraren aurreko uneak tentso samarrak izan ziren, kondeek hitzarmenean klausula bat jarri nahi baitzuten: jauregia derrigorrez kultura gaietarako erabiliko zen. Areago, momentu batean senarrak alde egin zuen aretotik.  Ardanzak, “derrigorrezko” formularako horrenbeste ahalmenik ez zuela argudiatuz, salerosketaren idazkian kulturarako izatea "konpromiso" hartzen zela onetsi zuen.

Salerosketa 45 milio pezetatan itxi zen.

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

La foto fue obtenida el 6 de marzo de 1983, en el despacho del notario madrileño Félix Ruiz Cámara. José Antonio Ardanza, entonces alcalde de Mondragón, aparece estampando su firma en la escritura de compraventa del Palacio de Monterrón. Los condes —la titular Rosario Aranguren y su esposo consorte Miguel Fernández— se negaron a ser fotografiados. Carlos Azkoaga, secretario municipal en aquel momento, es testigo del acto..

Los momentos previos a la firma fueron algo tensos, ya que los condes querían incluir una cláusula en el contrato: el palacio se destinaría obligatoriamente a fines culturales. Es más, en un momento dado, el marido abandonó la sala. Ardanza, alegando que no tenía el suficiente poder del pleno municipal para la fórmula «obligatoriamente», aceptó que el contrato de compraventa incluyera el «compromiso» municipal para el uso cultural del edificio.

La compra se cerró por 45 millones de pesetas.


martxoa 03, 2026

ALDAERA - CAMBIO

 

Horra hor, ikustoki berdinetik bi une desberdinetan ateratako argazkiak.  Badute urte batzuren aldea -1980 ingurukoa da zaharrena- eta beraietan ikus dezakegu herriko etxe eta eraikin ospetsu batzuk desagertu direla eta beste zenbait guztiz berreraikiak izan diren, hala nola: Garibayren monumentua, Mendi taberna, Zarraoatarren etxea (hotela), Olatxotarrena, Maalako okindegia, etabar, eta Sanperioren orturako bidea (Aldaiko hilerrirako aldapa) barne.

ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: ESTEBAN MURUAMENDIARAZ
He ahí, desde el mismo mirador dos vistas diferentes de Mondragón. Tienen  algunos años de diferencia, la superior es de aproximadamente 1980, y se puede apreciar la desaparición de edificios antiguos y la aparición de nuevos. En la superior, apreciamos el monumento a Garibay, la cafetería Mendi, la casa de los Zarraoa (hotel), la de los Olatxo, la panadería de Maala, etc, incluyendo el camino al huerto de Samperio (como en una época se llamó al cementerio de Alday)

GEHIAGO ALDERDI HORREN GAIN

https://1949arrasate.blogspot.com/2017/05/garibay-eta-rigoberto.html