1949 urtean jaio eta Arrasate bihotzean daramagunon bloga. Blog de quienes habiendo nacido en 1949, llevamos Mondragón en el corazón.
urria 19, 2026
ERAIKITZE LANETAN - CONSTRUYENDO
urria 12, 2026
LAU LAGUN - CUATRO AMIGAS
Union Cerrajeraren bulego eraikineko eskaileretan lau neska ageri zaizkigu, dotore jantzita.
Teodora Elorza, Beatriz Etxebarria, Maritxu Garro eta Luisa Letona ditugu, kamerari begira. 1933ko uztailaren 24a zen.
ARGAZKIA: CARMELO LETONAREN BILDUMA
KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Cuatro jóvenes mondragonesas quisieron retratarse en las escaleras de las antiguas oficinas de Unión Cerrajera, hoy Hotel Mondragón.
Son Teodora Elorza, Beatriz Etxebarria, Maritxu Garro y Luisa Letona, quienes aparecen elegantemente vestidas. Era el 24 de julio de 1933.
urria 06, 2026
TXINTXO-TXINTXO
La
foto fue tomada el 15 de junio de 1966, en el Taberna Barri de Aretxabaleta. Se
estaban celebrando los esponsales de una arrasatearra y un aretxabaletarra, y
los protagonistas de la foto son Faustino Vélez de Mendizabal
"Vivillo", Joxe Etxabe "Muxibar", del caserío del mismo
nombre, y su mujer Anastasi Arregi, que como era habitual en ella aparece tocada con montera. Los tres en actitud placentera.
iraila 29, 2026
TRINCADOTARRAK
Arrasaten ezaguna izan zen XX. mendean Trincado abizena. Arabako Urizaharratik herriratu zen lehena XIX.ren amaiare aldean. Mandazaina zen eta ardoa garraiatzen zuen Errioxatik; Valentin Trincado, hain zuen. Errioxar jatorriko deitura hori zeramaten kideen artean, ene ustez, ezagunena Jesus Trincado izan bazen ere, baditugu beste batzuk arrasatear gizartearen mosaikoan argi bereziz nabarmendu zirenak, abizena bigarren tokian egon arren.
Gaurko argazkia, trincadotarren arteko bazkal
ondoko batean atera zen, Kanpanzarko Etxabe Enea jatetxearen aurrean, 1965an
inguruan. Hortxe ageri zaizkigu Anparo Trincado, Martinez Trincado anaiak –
Valeriano argazki makina zintzilik- Rafa Garcia Trincado, eta Clemente Lopez-Cano
Trincado biatorista, garai hartan San Jose ikastetxeko zuzendaria.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK; JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
El apellido Trincado fue muy
conocido en Mondragón durante buena
parte del siglo XX. Quien llegó primero a establecerse en la villa fue Valentin Trincado, natural de Peñacerrada, en Álava, carretero que transportaba vino desde La Rioja. Si bien Jesús Trincado fue posiblemente la figura más
destacada entre quienes llevaban este apellido de origen riojano, hubo otros/as
que sobresalieron de manera especial en el entramado social mondragonés, aun
cuando el apellido figurara en segundo lugar.
La fotografía de hoy
recoge una reunión de quienes llevaban apellido Trincado tras una comida, a las
puertas del restaurante Etxabe Enea en Kanpanzar, hacia el año 1965. En ella
aparecen Amparo Trincado, los hermanos Martínez Trincado —Valeriano con su
cámara fotográfica colgada al hombro—, Rafa García Trincado y el viatorista Clemente
López-Cano Trincado, en aquella época director del Colegio San José.
iraila 21, 2026
MESEDEETAKO MOJAK ESKEAN JUAN CARLOS GUERRARI - LAS MONJAS DE LA MERCED PIDIENDO A JUAN CARLOS GUERRA
Oraintsu, arrasatearron
artean ditugun mesedeetako mojek omenaldi xumea jaso dute herritarrengandik.
1892an heldu ziren gure artera eta harrez geroztik ehunka arrasatearrek jantzi dute
ordenaren abitua. Eta kontaezinak gara moja
horien geletatik igaro ginenok, gure heziketaren historian arrasto utzirik.
Gaur dakardan argazkiak,
ordea, duela ehun urteko data darama, eta Sor Piedad de Jesús Gantxegi,garaiko
mojen buruak sinatua da.
Mesedeetako Mojak Karitatekoak ere ziren, eta horrela antzematen da garbi ondoko eskutitzean, duela ehun urtean bidalia San Frantziskoko ospitalean ziharduten erlijiosoek Juan Carlos Guerra abokatu, heraldista eta herriko semeari.
Ez dut ezagutzen Guerraren erantzuna.
ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Las religiosas monjas de la Merced que aún residen en Mondragón acaban de recibir un sencillo homenaje por parte de los vecinos y entidades locales. Llegaron a la villa en 1892 y, desde entonces, cientos de jóvenes mondragonesas han vestido el hábito de la orden. E incontables hemos sido los/las que en alguna época de nuestra vida pasamos por las aulas al cargo de estas monjas.
La fotografía que comparto hoy se remonta a hace cien años y lleva la firma de sor Piedad de Jesús Ganchegi, superiora de la comunidad mercedaria en aquel entonces.
Las Monjas Mercedarias, eran también denominadas de la Caridad, y así se desprende de la siguiente carta, realizada tal día como hoy, hace ahora cien años, por las religiosas que operaban en el hospital y colegio de San Francisco, al abogado, heraldista e hijo del pueblo, Juan Carlos Guerra.
Desconozco la respuesta de Guerra.
iraila 14, 2026
ZUBI SEGURITATEA
Andoni Zubizarreta seguritatearen sinonimoa zen 1986an. Urte hartan Athletic-etik Barçara aldatu zen.
Garai hartan UCEMeko sarrailagintza-saileko buruetariko bat Andoniren aita zen, Pedro Mari. Eta sarrailen Kataluniako salmentari laguntzeko zerbait asmatu behar genuela iruditu zitzaigun, atxabaltarraren irudia aprobetxatuz. Atezain gaztea ados egon zen eta sarrailagintzako produktu xume bat prestatu genuen: giltzategia.
Alde batetik Andoniren irudia, izena eta baloi bat ikus zitezkeen. Bestetik, Unión Cerrajera, UCEM eta Seguridad hitza. Giltzategia Kataluniako ferreteria guztietara zabaldu zen, milaka, eta jaso zuten lehenak Andoniren taldekideak izan ziren.
ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Andoni Zubizarreta era en 1986 sinónimo de seguridad. En aquel año fichó desde el Athletic Club por el
Barça.
En la época, uno de
los responsables del área de cerrajería de UCEM era Pedro Mari, padre de Andoni. Y pensamos que teníamos que idear algo para impulsar la venta
de cerraduras en Cataluña, aprovechando la imagen del atxabaltarra. El joven portero
accedió a nuestra petición y creamos un sencillo
producto relacionado con la cerrajería: un llavero.
En el anverso estaba la
imagen de Andoni, su nombre y un balón. En el reverso, se leían las palabras
Unión Cerrajera, UCEM y Seguridad.
El llavero se distribuyó por miles a todas las ferreterías de Cataluña, y los primeros en llevarlo fueron los compañeros de Andoni en el equipo.
iraila 08, 2026
BETIKO DESAGERTUTAKO ALDERDIAK - ZONAS DESAPARECIDAS PARA SIEMPRE
Arrasateko beste txoko bat, gaur egun zeharo desitxuratua garaiko ikuspegiarekin. Aldaketa ez da txantxetakoa. Lehen planoan Kontzezinoko komentuaren atze eta barne aldea identifikatu dute zaharrenek. Eta ezker aldekoa Garibay etorbidea da, Roneo eta guardia zibilen kuartelarekin, artean bota gabe. Eskuin aldean Unión Cerrajeraren tailerrak. 1978 inguruko argazkia da.
uztaila 27, 2026
AGUR BUENO
![]() |
uztaila 21, 2026
USAKUME TIRAKETA - TIRO AL PICHÓN
Abuztuaren 10eko arratsaldea, urtea 1955 ingurukoa, Unión Cerrajeraren bazkideen batzar nagusiaren ondoren Zaldispeko
futbol zelaian usakume tiraketa izan zen, ohi bezala, eta arrasatear ugari
hurbildu ziren enpresaren kirol instalakuntzetaraino.
Argazkian, besteak beste, Antonio Pagoaga . UCEMeko atzezain ospetsua- Santi Etxebarria “Zurdo de Mondragón” pilotari handia, Patri Egidazu Real Sociedadeko jokalari ohia, XX, Jose Aiala, Jose Lasa, Agustin Azkoaga eta Teotiko Rodriguez enpresako enplegatuak. Atzean Arantza eta Begoña Amozarrain andereñoak.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Tarde del 10 de agosto -hacia 1955-, tras la anual Junta General de accionistas de Unión Cerrajera, se celebró, como era costumbre, un campeonato de tiro al pichón en el campo de fútbol de Zaldispe y numerosos vecinos acudieron a las instalaciones deportivas de la empresa a ver la prueba.
En la foto aparecen,
entre otros: Antonio Pagoaga— conocido portero de UCEM—Santi Etxebarria "Zurdo
de Mondragón” el gran pelotari; Patri Egidazu, extraordinario futbolista que había pertenecido a la
Real Sociedad; XX; y los empleados de la empresa José Aiala, José Lasa, Agustín
Azkoaga y Teótico Rodríguez. En segunda línea aparecen las hermanas Arantza y
Begoña Amozarrain.
UNIÓN CERRAJERAREN IGERITOKIARI BURUZ GEHIAGO / MÁS SOBRE LA PISCINA DE UNIÓN CERRAJERA
1948an INAUGURATU ZEN
https://1949arrasate.blogspot.com/2013/07/duela-65-urte-inauguratu-zen-se.html
SE CERRÓ EN 1978
https://1949arrasate.blogspot.com/2020/07/1978an-itxi-zen-se-cerro-en-1978.html
uztaila 06, 2026
DORITA MURGIA HIL DA
![]() |
| 2004-2024 efemeridean |
Doke Antzerki Taldean oinazea da nagusi gure kide Dorita hil dela jakin denetik. Hitz guztiak soberan daude. Dorita gurekin hasi zen 2002an, eta 2024an egin zuen bere azken agerpen publikoa Amaya antzokian.
| Eskuak elkarri obraren aurkezpena, 2004ko ekainean |
| Galderak antzezlanean, 2014 |
| Aingeru ala kurriloia, 2016an |
![]() |
| Dorita: Denon partetik musu bat, eta beste antzoki zabalagoan elkar topatu arte!!! |
ekaina 29, 2026
GARAILEA NAFARROA ETORBIDEAN - VENCEDOR EN AVENIDA DE NAVARRA
Lasterketaren irabazlea helmuga zapaltzear agertzen zaigu. Lurrean ezarritako zintak markatzen zuen zirkuituaren amaiera. Nafarroa Etorbidean zegoen kokatua helmuga, Politena tabernaren aurrean. Noiz? 1950 inguruan, eta ziurrenik San Juan jaietako ohiko txirrindulari-lasterketa izango zen. Ez dakigu zein den txirrindularia
El ganador de la carrera está a punto de
cruzar la meta. La cinta en el suelo marcaba el final del circuito. La llegada
estaba ubicada en la Avenida Navarroa, frente al Bar Politena. Era alrededor del año 1950, y
probablemente era la tradicional carrera ciclista de las fiestas de San Juan.
No sabemos quién es el ciclista
Lo que está claro, sin embargo, es que uno de
los jueces fue José Ayala, quien aparece al lado derecho del ganador, mirando
el reloj en su muñeca.
ekaina 24, 2026
CASA BUENO
| Arrasateko jai nagusiak, 1960 inguruan. Casa Buenoren aurrean parranda zale batzuk- aurpegi ezagunak- kamerari begira. Espaloian garaiko mahai eta zumezko jarlekuak ikus daitezke. Ondoko establezimendua Oxinaga gozotegi - izozkitegia zen. |
ekaina 22, 2026
SANJUANETAN. 1954
![]() |
| Nieves Urkola eta Txemita Beitia, ama´- semea |
![]() |
| Jose Mari Arzamendi eta Eduardo Letona |
![]() |
| Maribel Lazkano eta Luis Maidagan |
![]() |
| "Koti" Egidazu, Prudentzio Osinaga eta alaba Amparo |
![]() |
| Arantza Velez de Mendizabal eta Jose Luis Kortabarria |
![]() |
| Pagoaga anaia arrebak - Pedro, Mariasun eta Mirentxu- eta Maria Jesus Errarte lehengusina |
![]() |
| Ignazio Aranburu, Isabel Iriondo, Mari Mendikute eta Esteban Arana |
![]() |
| Pilar Kruzelaegi eta Javier Urrutia |
![]() |
| Isabel Zaitegi (Jose Maria Resusta kaleko bere dendako atean), Berezibar "Montxon", Ignazito Cabello eta ezezaguna |
![]() |
| Imanol Moreno eta San Vicente "Zurdito" ARGAZKIAK: "VENTXES" LASAGABASTER |
ekaina 15, 2026
AUTOBUSEZ BIDAIATZEA. 1926. VIAJAR EN AUTOBÚS
Arabako hiriburuko aldizkari batean agertutako iragarkiak irabazi dit arreta eta duela ehun urteko autobusak Gasteiztik noiz isisten ziren eta zenbat kostatzen zen jakiteko interesgarria iruditu zaidanez, txoko honetara ekarri dut.
Ekainaren 15etik -gaur ehun urte- sartzen zen indarrean ordutegia eta beherantzeko zein gorantzeko autobusetarako zehazten ziren bidaiaren baldintzak.
Gasteiztik Arrasatera jaisteak ordubete eta hogeitabi minutu eramaten zituen. Arrasatetik Gasteizera igotzeak, berriz, eta diferentzia txikitxoa den arren, deigarria da minutu bat gutxiago hartzen zuela, kalkulu okerra suposatzen dudana.
Gogoan hartu behar da autobuseko garraioak lehiakide zuela trenekoa. Bi garragailuren arteko norgehiagoketa ez zen arina izango, 1967ko abenduaren 31 madarikatura arte, trena hil zutenean, errepide bidezko garraioaren alde.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Me llamó la atención el
anuncio de 1926 aparecido en una revista de la capital alavesa, que daba a conocer el plan de viaje en los autobuses que hacían la línea entre Vitoria y
Eibar hace cien años. Por ello es que lo he traído a este rincón,
El horario entró en vigor el 15 de junio de 1926 - hoy hace cien años- y se puede apreciar en la tabla las condiciones del viaje tanto para los autobuses descendentes como para los ascendentes a la capital alavesa.
El viaje desde Vitoria-Gasteiz hasta Mondragón llevaba una hora y veintidós minutos. Llama la atención, sin embargo, que la subida de la villa cerrajera a Vitoria-Gasteiz, y aunque la diferencia fuera pequeña, se hiciera en un minuto menos. Supongo error en el cálculo.
Cabe recordar que el
transporte por autobús ya competía con el tren. La rivalidad entre ambos sistemas
de viaje iba a resultar interesante, hasta el nefasto 31 de diciembre de 1967, fecha en que mataron al tren, en favor del transporte por carretera.
ekaina 09, 2026
ikastetxe berria. GAUR 63 URTE - HOY SESENTA Y TRES AÑOS. nuevo colegio
1963ko ekainaren 9; gaur hirurogeita hiru urte
justu. Biatoristek lehen harria ipintzen zioten ikastetxe berriari, Arrasate
pasealekuan, Mendiatarrena zen lorategian. Clemente Lopez-Cano zen zuzendaria eta biatoristek 25 urte
zeramatzaten Arrasaten, hezkuntza lanetan. Medioek eman zuten berria eta azpimarratzen zuten
gobernadore zibilak oso hitzaldi garrantzitsua eman zuela. Ziur.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
9 de junio de 1963; hoy hace
exactamente sesenta y tres años. Los viatoristas colocaron la primera piedra de
su nuevo colegio, en el paseo Arrasate, en el llamado jardín de los Mendía. Clemente López-Cano era el director de
los viatoristas, que llevaban 25 años en Mondragón dedicados a la enseñanza. Los medios de comunicación
informaron de la noticia y destacaron que el gobernador civil había pronunciado
un discurso muy importante. Seguro.
ekaina 02, 2026
HAUXE ZEN ARRASATE BERROGEIETAN - ESTO ERA MONDRAGON EN LOS CUARENTA
![]() |
| Orduan ere margoketak bazterretan Entonces también pintadas en los rincones |
Las fotos superiores difícilmente ofrecen, desde la perspectiva actual, una imagen en su conjunto. Lo que ha cambiado, especialmente, ha sido el componente social. Ver a esas mujeres, con sus vestidos negros y mantillas, hoy en día escapa a la comprensión de muchos.
Pero esto era Mondragón hace varias décadas.
=====.=====
Beheko argazkiak adierazten du osotasuna.
Mesedeetako mojek berrogeita hamar urte zeramatzaten hirian. Portaloiak ikustoki izatezko bere zeregina betetzen zuen. Gasolina-ponpa errealitatea zen. Eta Gipuzkoako Bankuak jai egunetan itxi egiten zuen. 1942ko maiatzaren 31 igandea zen.
La foto inferior nos
interpreta el conjunto.
Las mercedarias cumplían cincuenta años en la villa. El Portalón cumplía con su papel de observatorio. El surtidor de gasolina era una realidad. Y el Banco Guipuzcoano cerraba los días de fiesta. El 31 de mayo de 1942 era domingo
maiatza 26, 2026
1932-45 ARTEAN - ENTRE 1932-45
Bi data horiek mugatzen dute argazkiaren data. Zergatik den? Ea norbaitek asmatzen duen. Tren Geltokiko Ibiltokia (gero Nafarroa Etorbidea), Etxe Txikiak, Barrena etxea, Villa Amparo, Maalako futbol zelaia, Resusta (Samperio) sendiaren ortua, Aldayko hilherria, Elmaren eraikina,...
Laurogeita hamar bat urtek aldentzen gaituzte Arrasate bitxi horretatik.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Los dos años del título limitan la fecha de la foto. ¿Por qué? A ver quién lo adivina. No es nada difícil... Ahí tenemos, en primer plano pabellones de Unión Cerrajera, el Paseo de la Estación (luego Avenida de Navarra), las Casas Pequeñas, la casa Barrena, Villa Amparo, el campo de fútbol de Maala, el huerto de los Resusta (Samperioren ortua), el cementerio de Alday, el edificio de Elma...
Alrededor de noventa años nos separan de ese trozo de un Mondragón recoleto...
maiatza 19, 2026
BIDEKURTZE GOIKOA, AGUR
Mende erdi luzeko distantzia dago argazkien artean. Hirurogeitamarretako hasiera zen goikoan eta gaur egun bigarrenean. Eraikinean mendetako historia gordetzen zen... aurki betiko desagertuko zena. Musakolako Bidekurtze Goikoa baserria dugu. Erakin zaharrak berriei ematen ari zitzaien txanda.
ARGAZKIA: CARMELO LETONA BILDUMA eta JMVM
KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Una diferencia de más de medio siglo separa a las fotos. Instantánea de principios de los setenta y actual. El edificio guardaba siglos de historia... que pronto desaparecería para siempre. Se trata del caserío Bidekurtze Goikoa en Musakola. Los viejos edificios estaban dando paso a otros nuevos.
maiatza 12, 2026
KLERO ETA POLITIKA
Prozesio baten fotograma dugu gaurkoa. Korpus egunekoa da, eta urtea 1955 aldera. Artean argazkiko pertsonaia bat bizirik zegoen eta 1957an hil zen. Frantzisko Imaz Olasagastiti nagokio, “Don Paco”. Agertzen diren hiru erlijiosoetako erdikoa da. 1912an heldu zen apaiz laguntzaile gisa Arrasatera eta Udalak herriko Semekotzat izendatu zuen.
Don Pacoren aurrean Jose Luis Iturriaga
biatorista da, artean apaiztu gabea. Bi urte zeramatzan Arrasateko ikastetxean
eta nire adineko askoren irakaslea izan zen. Hemendik Txilera joan zen.
Atzeko apaiza Pablo Barrena herriko semea da, bere ateak ireki zituenetik San
Isidroko titularra. Barrenak lan zabala burutu zuen Zigarrolan.
Lehen planoan agertzen dena, berriz, 1950-52 urteetan herriko alkate izandako Santiago Bastida dugu, enpresaria eta tokiko politikan eragina izan zuena. Bera zen Arrasateko "FET y de las JONS"eko burua (1) 1954ko "Guipúzcoa en la mano" publikapenean adierazten zenez.
Kamerari begiratzen dionak ere – oraindik bizi
dena- makina bat lan egin du, batez ere SUDCen bidez: Jesus Mari Egidazu.
ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Hoy traigo un fotograma
de una procesión. Se trata de la del día del Corpus, y el año es alrededor de
1955, ya que uno de los personajes falleció en 1957. Me refiero a Francisko Imaz
Olasagasti, "Don Paco". Aparece en el medio de los tres religiosos. Había
llegado a Mondragón en 1912 como coadjutor y a los años el Ayuntamiento lo
nombró Hijo Adoptivo.
Delante de don Paco
tenemos a José Luis Iturriaga, viatorista, aún sin ordenarse sacerdote. Llevaba
dos años en el Colegio San José y muchos de mi edad lo tuvimos como profesor.
De aquí marchó a Chile. El que está detrás de Imaz es Pablo Barrena Berezibar, arrasatearra,
responsable de San Isidro desde que abrió sus puertas. Barrena realizó una
extensa labor en Zigarrola.
El que está en primer plano es Santiago Bastida, el empresario que fue alcalde de la localidad en el período 1950-52 y político influyente a nivel local. Él era el jefe local de la "FET y de las JONS" (1) tal como se anunciaba en la publicación "Guipúzcoa en la mano" de 1954.
Y quien mira a la cámara ha trabajado como una máquina y sigue en ello,
especialmente a través de SUDC: Jesús Mari Egidazu.
(1) Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista
maiatza 05, 2026
ETXE ZURIN, OSPATZEN ARI - EN EL ETXE ZURI, CELEBRANDO
1955 urtea; Arrasateko Etxe Zuri jatetxean,
zenbait arrasatear bapo egin ondoren agertzen zaizkigu mahaira eserita. Horra
hor, ezkerretik, Pedro Sologaistoa, “Laso”; Esteban Zaitegi “Palmeño”, Ramón Aranbarri “Baranda”,
Pako Arriaran, Arriaran III; Santi Etxebarria, “Zurdo de Mondragon”, Periko Abasolo “Etxe
Zuri”, Miguel Soroa elduiaendarra eta Joxe Arriaran, Arriaran II.
Urte hartako maiatzaren 15ean Joxek eskuko
pilotaren txapelketa irabazi zuen, Migel Soroaren kontra. Titulua
lagun arteko afari batean ospatzen ari? Baliteke. Egia osoa da, Soroak eta Joxek lagun izaten segitu zutela hamarkadatan.
ARGAZKIA: JOSE IGNAZIO ZAITEGI
KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL
Año
1955; en el restaurante Etxe Zuri de Mondragón tenemos a varios arrasatearras
sentados a la mesa después de una bonita cena. Por la izquierda, Pedro
Sologaistoa, “Laso”; Esteban Zaitegi "Palmeño", Ramón Aranbarri
"Baranda", Paco Arriaran, Arriaran III; Santi Etxebarria, "Zurdo
de Mondragón", Periko Abasolo "Etxe Zuri", el elduaiendarra Miguel Soroa y Joxe Arriaran, Arriaran
II.
El
15 de mayo de ese año, Joxe había ganado el campeonato individual de pelota, frente a
Miguel Soroa. ¿Estaban celebrando el título? Podría
ser. Lo cierto es que Soroa y Joxe siguieron siendo muy amigos.
ARRASATEKO PILOTAREN ISTORIOAK
https://txemax3.blogspot.com/2021/05/pilota-arrasaten-istorioak.html
























%20-%20copia.jpg)
%20-%20copia.jpg)
%20-%20copia.jpg)
%20-%20copia.jpg)
%20-%20copia.jpg)




