Cine Gurea etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Cine Gurea etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

maiatza 10, 2022

LURRERATZEA ERAIKITZEKO - DERRUMBAR PARA CONSTRUIR

 

Aurrerapen etengabeak hiri itxura bestelakotzen du gupidagabeki. 1991ko maiatzaren 3an atera zen goiko argazkia. Zutik zegoen artean Gurea zinea eta Eresi musika denda zabalik, bakoitzak aisialdiko bere sektorean lehen eta gero bat adierazi zutenak. Obretan zeuden orubean, 1928ko otsailetik hirurogeita hamarretakoen erdialdera arte ferixal lekua egon zen, hamabostero baserritarrez eta animaliez betetzen zena.

 Badira, ordea, elementuak oraindik zutik dirautenak.

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

El continuo desarrollo altera sin contemplaciones la fisonomía del pueblo. La foto fue obtenida el 3 de mayo de 1991. Seguía en pie el cine Gurea y en funcionamiento la tienda de música Eresi, los dos establecimientos que supusieron un antes y un después en sus respectivos sectores de ocio. En los terrenos en obras había tenido su emplazamiento desde febrero de 1928 hasta mediados de los setenta la feria quincenal de ganado, punto de encuentro de baserritarras.

Existen, sin embargo, elementos que aguantan.



otsaila 22, 2022

GUREA FRONTOIA FINANTZATZEKO BONOAK - BONOS PARA FINANCIAR EL FRONTON GUREA

Arrasateko EAJ-k ikastola eta Gurea frontoia finantzatu zituen gerra aurrean. Adan de Yarza familiaren jarrera zabalari esker, abertzaleek aurrera egin ahal izan zuten bi errealitatea haren egonkortzean. Ekimena abertzaleek euren diruarekin ordaindu ahal izan zen, heren baten neurrian, gutxi gora behera,  eta horretarako bonoak atera zituzten, zenbait alditan.   OGETABOST L-KO (hogeita bost laurleko (pezeta)) adierazten zuen bono bakoitzak eta arrasatear mordo batek erosi zituen bonoak, herriko EAJren ondasunaren zati baten jabe bihurtuz. Frontoiaren kostua, 80.000 pezeta ingurukoa izan zen, eta zenbait mailegurekin estali ahal izan zen diferentzia.

Gero faxisten matxinada izan zen eta hura guztia zeharo izoztuta geratu zen. 1941an  Juventud Deportiva Mondragon sortzean, elkarte hark hartu zuen bere gain lehendik ordaindu gabe zegoen zorra, 40.000 pezeta inguru. Eta frontoiaren titularitatea eskuratu zuen. Partidu haren galtzaileak bonoen erosleak gertatu ziren.

ARGAZKIAK: JOSE IGNAZIO ZAITEGI

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

  
El PNV de Mondragón financió la ikastola y el frontón Gurea de antes de la guerra. Gracias a la actitud generosa de la familia Adan de Yarza, los abertzales mondragoneses pudieron avanzar en la consolidación de aquellas dos realidades tan ansiadas en la villa. La iniciativa fue financiada en un tercio, aproximadamente, por quienes quisieron suscribir bonos u obligaciones que se emitieron en varias ocasiones. Cada bono representaba  OGETABOST L-KO (veinticinco (laurleko) pesetas) y fueron adquiridos por un grupo amplio de arrasatearras que de esa manera se convertían en dueños de parte de la propiedad del PNV en la localidad. El coste del frontón rondó las 80.000 pesetas, y la diferencia no cubierta con la suscripción popular se decidió hacerla mediante préstamos.

Luego vino el levantamiento fascista y todo quedó congelado. Tras la creación de Juventud Deportiva Mondragón en 1941, esa asociación asumió la deuda pendiente de los préstamos, de alrededor de 40.000 pesetas. Y se hizo con la propiedad del frontón. Los perdedores de aquel partido fueron los obligacionistas.


 

azaroa 12, 2021

ZINE KARTELDEGIA - CARTELERA DE CINE. 1974


Hona hemen, 1974ko urtarril, otsail, martxo eta apirilerako Gurea zineak argitaratu zituen esku egitarauak. Gero, ezer esan gabe, argitaratzeari utzi zioten. Ni sarritan joaten nintzen zinera garai hartan - hiruzpalau bider astean- nahiz eta artean 15 urtekoa nintzen. Nire alturarengatik ez nuen arazorik Agirianok jartzen zigun burnizko kontrola gainditzeko.

 

ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JAVIER GARCIA SANTOS

 

 

 

 

He aquí unos programas que editó el cine Gurea durante los meses de enero, febrero, marzo y abril del año 1974. Luego, inexplicablemente, dejaron de repartirlos. Yo iba muchísimo al cine (3 o 4 veces por semana), a pesar de tener 15 años. Por mi altura no tenía problemas para traspasar el férreo control que ejercía Aguiriano.