Santiago Cousido etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Santiago Cousido etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

ekaina 04, 2024

ZU AL ZARA MARIA JESUS LOPEZ? - ¿ERES TÚ MARÍA JESÚS LÓPEZ?

MARIA JESUS AGERTU DA, ARRASATEN BERTAN. ESKERRIK ASKO, DATUAK EMAN DIZKIDATEN GUZTIEI. / YA SABEMOS DE MARIA JESUS, VIVE EN MONDRAGÓN. MUCHAS GRACIAS A TODOS LOS QUE SE HAN INTERESADO POR SU IDENTIDAD. Santiago Cousido

Nire amona Narcisa Martín Ortega maistra izan zen Garibay Eskola Zentroan hainbat urtez. Horixe izan zen arrazoia, berrogeita hamarreko hamarkadaren amaieran urte pare batean ni  Arrasaten bizitzeko, amonarekin eta izeko Pakitarekin. Azken horrek San Juan auzoko anbulatorioan erizain moduan egin zuen lan eta Antonio del Campo medikuaren laguntzailea izan zen.

Kontua da, 1964ko martxoan nire amona erretiratu zenean, ikasleek agur ekitaldi txiki bat egin ziotela eta haietako batek Madrilgo nire izeko Pakitaren etxean oraindik gordeta dagoen irudi bat oparitu zion, argazkiko eskaintzarekin.

Ilusio handia izango nuke Maria Jesus Lopez sinatzailearekin harremanetan jartzea lortuko banu,  bere maistra Doña Narcisak (iruditzen zait horrela deituko ziola) opari horri hil arte izan zuen maitasuna testigantza emateko, baita bere alaba Paquitarena ere. Ia zorte ona dugun eta Maria Jesusen gain zerbait ezagutzen dugun.

 ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: SANTIAGO COUSIDO

Mi abuela Narcisa Martín Ortega estuvo durante varios años de maestra en el grupo escolar Garibay. Ello fue motivo para que yo viviera al final de los años cincuenta en Mondragón, con mi abuela y con mi tía Paquita, que trabajó de enfermera en el ambulatorio del grupo San Juan y fue ayudante del médico Antonio del Campo.

El caso es que cuando se jubiló mi abuela en marzo del año 1964, las alumnas le hicieron un pequeño acto de despedida y una de ellas le regaló una imagen que aún se conserva en casa de mi tía Paquita en Madrid, con la dedicatoria que muestra la foto.

Me haría mucha ilusión contactar con la firmante María Jesús Lopez, y testimoniarle el afecto que hasta su muerte tuvo para tal obsequio su maestra Doña Narcisa (me imagino que así la llamarían), al igual que su hija Paquita. A ver si hay suerte, y alguien me da alguna pista sobre María Jesús,

ekaina 21, 2023

HIRUROGEITA LAU URTEREN OSTEAN - TRAS SESENTA Y CUATRO AÑOS

 

Argazki honek istorio txiki bat du, baina sekulako historia luzea bere atzean. Lau gizonezkook 9 urte genituenetik ezagutzen dugu elkar. Biatoristekin ibili ginen 1958-59 ikasturtean, batxilergoko sarrerarako prestatzen ari. Baina 1959ko udan, ikasketak amaituta, Jose Ramon Gorosabel, Jose Ignazio Zaitegi, eta hiruok Arrasaten segitu genuen bitartean, Santiago gure herritik joan zen.

Eta 64 urtetako zubiren ostean… Santiago Cousido Martinez-Conde - erdian eserita- Arrasatera etorri eta elkar besarkatu ahal izan dugu lehengo asteartean. Cadizen bizi da eta handik etorri da Euskal Herrira; ez du akera alperrik galdu nahi izan ostera gurekin egoteko. Oso ihardunaldi goxoa eman genuen; “Amon”ek zioen moduan, ohiko “Remember day” horietako bat izan zen. Santiagoren emazte Pilar izan genuen lekuko… isila. Ikaragarria da Santiagoren oroimena! Arrasate bihotzean darama.

 ARGAZKIA: SANTIAGO COUSIDO

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Esta foto tiene su pequeña historia, pero en el fondo una historia muy larga. Los cuatro veteranos nos conocemos desde que teníamos 9 años. Coincidimos en los frailes viatoristas  durante el año escolar 1958-59, en ingreso de bachiller. Sin embargo, en el verano de 1959, después de terminar el curso, mientras José Ramón Gorosabel, José Ignazio Zaitegi y yo continuamos viviendo en Mondragón, Santiago se fue de nuestro pueblo.

Pues resulta que después de un paréntesis de 64 años nos hemos vuelto a encontrar y abrazar el pasado martes. Nuestro amigo es Santiago Cousido Martinez-Conde, sentado en el medio, quien ha viajado desde Cádiz donde vive, y no ha querido perder la oportunidad de este encuentro. Fue una jornada muy bonita; como la definió “Amón”, uno de esos típicos "Remember day". Pilar la esposa de Santiago fue testigo, casi en silencio, del encuentro. Increíble la memoria de Santiago, que lleva a Mondragón en su corazón.