Ostiral Santua etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Ostiral Santua etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

apirila 15, 2025

OSTIRAL SANTUA.1942. VIERNES SANTO

1942ko Ostiral Santua. Prozesioa parrokiatik ateratzear. Hilobi Santua eramateko prest daude, ezkerretik,  Rikardo Gorosabel, Jose Lasa, Jose Azkarate, Jose Aiala, Pedro Guridi, Agustin Azkoaga, Ignazio Sainz, Jose Mari Uranga eta Jesus Letona.

Prozesioa San Frantzisko elizaraino jaisten zen eta bertako irudiekin batera herriko zenbait kaletatik ibiltzen ziren, ostera parrokiara itzuli aurretik.

ARGAZKIA: CARMELO LETONA BILDUMA

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Viernes Santo de 1942. La procesión está a punto de salir de la parroquia. Listos para portar el Santo Sepulcro, por la izquierda, Rikardo Gorosabel, José Lasa, José Azkarate, José Ayala, Pedro Guridi, Agustín Azkoaga, Ignazio Sainz, José Mari Uranga y Jesús Letona.

La procesión bajaba hasta la iglesia de San Francisco y junto a las imágenes que salían de aquel templo recorrían algunas calles de la villa, antes de regresar a la parroquia.

apirila 12, 2022

AINGERUTXOAK

 

1954ko apirilaren 16: ostiral santua. Ohiko prozesioa Nafarroa Etorbidetik dator Biterira, eta buruan aingeruak eta horietako bat, gainera, anjelitoa: Angel Atxa, eskuinean. Ezkerrekoa, Pedro Etxabe eta erdikoa Juan Luis Ezkurra. Hiruen urratsak euren “guardako aingerua”k zuzentzen dituzte: Anjel Arregi, Alejandro Ezkurra eta Jose Jesus Azkoaga,  hori bai, hegorik gabe doazenak.

                                                   ARGAZKIA: JOSE IGNAZIO ZAITEGI

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

16 de abril de 1954: viernes santo. La tradicional procesión viene de la Avenida de Navarra a Viteri, precedida por ángeles y uno de ellos, precisamente, angelito, Angel Atxa, a la derecha. El de la izquierda, Pedro Etxabe y en el medio Juan Luis Ezkurra. Los pasos de los tres están dirigidos por su correspondiente  “ángel de la guarda”: Angel Arregi, Alejandro Ezkurra y José Jesús Azkoaga, estos ya sin alas.



apirila 15, 2014

1950eko OSTIRAL SANTUA // VIERNES SANTO DE 1950




Jose Mari Mondragonek pasatu dit argazki hau. Polita, ezta? Jose Marik berak dioen moduan, hura zen Aste Santua, Sevillan baino jendetsuagoa. Eta zalantzak hartzen du, ez baitago oso ziur ez ote zen aingeruengatik izango …

Bai, gure belaunaldikoek garbi ezagutu dugu tokia Portaloia dela, esker aldean Monte tabernakoarekin eta hondoan Garibay eta Biteri etorbideetako etxeak ageri dira. Urte hartako – 1950 inguruan- Ostiral Santuko hiru aingerutxoak, ezkerretik eskubira, Jose Ignazio Goikoetxea, Pedro Otaduy eta, jakina, Jose Mari Mondragon bera dira. Adi-adi jarraitzen diena Pako Velez de Mendizabal dugu. Nekeetako Ama Birjina daramate anderoek eta beraien artean, ezkerrekoa atze aldean, Segundo Arzamendi dugu. 
 
San Viatorreko fraide batzuek segitzen dute eta Ama Birjinaren soinekoaren atzean On Jose Luis Iñarra erretorea ikus dezakegu. Atzerago musika banda dator, oso oker ez banago aurrean Jose Manuel Arriola kale-zain ahaztu ezinarekin.

O tempora, O mores!

ARGAZKIA: JOSE MARI MONDRAGON

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL 

Esta foto me ha pasado Jose Mari Mondragón, gran aficionado a la historia local. Es bonita, ¿verdad? Como dice nuestro amigo, ¡aquéllas eran procesiones, que no tenían que envidiar a las de Sevilla! … La duda le asalta cuando no sabe contestar sobre el motivo de tanto espectador, en el seguramente reconocido – por las personas de mi edad- Portalón, con el bar Monte a la izquierda y las casas de Avenida Garibay y Avenida Viteri al fondo.

Apunta a que puede ser debido a los angelitos, que aquel Viernes Santo de – alrededor de 1950- fueron de izquierda a derecha, José Ignacio Goikoetxea, Pedro Otaduy y – ¡qué casualidad!- el mismo José Mari Mondragón. Quien no les quita el ojo de encima es Paco Vélez de Mendizabal, y entre los anderos que llevan a la Virgen de los Dolores, vemos a la izquierda detrás a Segundo Arzamendi.
 
Siguen a la imagen de la Virgen un cortejo de frailes de San Viator y justo detrás del manto de la imagen aparece levemente el párroco José Luis Iñarra. Más atrás viene la banda de música, precedida – si no me equivoco mucho- por José Manuel Arriola, el inolvidable alguacil. 

O tempora, O mores!