San Juan etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
San Juan etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

ekaina 22, 2026

SANJUANETAN. 1954

 

Nieves Urkola eta Txemita Beitia, ama´- semea

Jose Mari Arzamendi eta Eduardo Letona

Maribel Lazkano eta Luis Maidagan

"Koti" Egidazu, Prudentzio Osinaga eta alaba Amparo

Arantza Velez de Mendizabal eta Jose Luis Kortabarria

Pagoaga anaia arrebak - Pedro, Mariasun eta Mirentxu- eta Maria Jesus Errarte lehengusina


Ignazio Aranburu, Isabel Iriondo, Mari Mendikute eta Esteban Arana


Pilar Kruzelaegi eta Javier Urrutia

Isabel Zaitegi (Jose Maria Resusta kaleko bere dendako atean), Berezibar "Montxon",
Ignazito Cabello eta ezezaguna


Imanol Moreno eta San Vicente "Zurdito"


ARGAZKIAK: "VENTXES" LASAGABASTER

OINAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL





ekaina 16, 2025

SAN JUAN JAIAK, XX.aren HASIERAN - LAS FIESTAS DE SAN JUAN A COMIENZOS DEL XX

 

1963ko argazkia da gaur goikoa, Ekintza Katolikoaren Zentroak urte hartako sanjuanetan argitaratutako aldizkariaren aurrealdean agertu zena. Gure herria nola aldatu den ikusteko baliagarria bada ere, askoz mamitsuagotzat jotzen dut aldizkariaren barne aldean zegoen artikulua. Egile ezezagunak maisuki marraztu zuen XX. hastapenetako San Juan jaietako giroa. Testua dakart behean, merezi duelakoan.

ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

La foto de hoy es de 1963, y apareció en la portada de la revista publicada por el Centro de Acción Católica en los sanjuanes de aquel año. Aunque nos vale para observar cómo ha cambiado Mondragón, considero mucho más sustancioso el artículo que venía en el interior de la revista. El autor anónimo dibujó con maestría el ambiente de las fiestas de San Juan de los inicios del siglo XX. Pongo el texto abajo, ya que creo que merece la pena.




martxoa 23, 2021

GRUPO SOLA. 1952

 

Goizeko 11ak eta hamar minutu ziren. Begiratu, bestela, Unión Cerrajeraren  erlojuari (Zergatik ezabatu behar izan diote enpresaren izenaren azken arrastoa bera ere eraikin berriari?) Iragan mendeko berrogeita hamarretakoen hasiera zen. San Juan auzoaren zimenduak botatzen ari dira. Sola jauregia ikus daiteke, denbora luzez etxalde berriari azpizena emango diona: Solako etxeak.

ARGAZKIA: CARMELO LETONA BILDUMA

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Eran las 11 y diez de la mañana. Así lo atestigua, por lo menos, el reloj de Unión Cerrajera (¿Por qué  han tenido que despojar al edificio que se está remozando  hasta de la más pequeña pista que recuerde el nombre de la empresa que lo erigió?) Era principios de la década de los años cincuenta del pasado siglo. Se estaban echando los cimientos de lo que será el nuevo barrio de San Juan. Y a mitad del primer plano el palacio de Sola, que durante mucho tiempo fue el apelativo con que se conoció al nuevo grupo de casas: Casas de Sola.
 

Nafarroa Etorbidea, atze aldea

Biteri Etorbidea

apirila 30, 2013

SENDI OSOA // FAMILIA AL COMPLETO



Urizar Kafetegian gaude eserita Zaitegi-Garay sendiko bostok. Sanjuanak ziren, 1958an. Disfrutatzeko egunak.

Esther arreba eta biok ZZko biserak daramazkigu jantzita. Txuloak, ezta? Mahai gainean Coca Cola boteila, erdi hutsik. Zer edan zuen nire anaia Albertok?  Inkognita bat da. Aita David txikito batekin ari dela dirudi, ama Fanik muztioa edan duen bitartean. A! Eta platertxo bat azeituna ere atera ziguten. Nire keinuen arabera, argazkilariak haietako baten hezurra artean ahoan neukala atera ninduen, eta zotza hatzamarretan … Eta kamareroa? Dotorea, bai horixe! Unean ez zara ohartzen baina argazki bat ateratzen dizutenean betiko geratzen zara erretratatuta.


ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSE IGNAZIO ZAITEGI

Ahí estamos los cinco miembros de la familia Zaitegi-Garay. Eran fiestas de San Juan, de 1958.  Días para disfrutar.

Mi hermana Esther y yo lucimos sendas viseras de la marca ZZ. ¡A que son chulas! Sobre la mesa una botella de Coca Cola, medio vacía. ¿Qué bebió mi hermano Alberto? Es una incógnita. Da la impresión de que mi padre David tomó un txikito de vino y mi madre Fani un mosto. ¡A! También nos sacaron un platillo de aceitunas, y por lo que se desprende de mis gestos, parece que el fotógrafo me cogió con un hueso en la boca y un palillo entre los dedos. ¿Y el camarero? Elegante, sí señor. En el momento no te das cuenta … pero cuando te sacan una foto quedas retratado para siempre.

uztaila 03, 2012

BURT LANCASTER BEGIRA // NOS CONTEMPLA BURT LANCASTER



Hortxe naukazue, nire aittitta Juan eta anaiarekin. San Juan jaiak ziren, 1955 inguruan, eta barraketara eramango gintuen nire aitaren aitak goiz hartan. Eta koreanoren bat erosiko zigun, ziur, edota barkilloak. Litxarrerixak orduan ere jaten genituen... baina gaur baino gutxiago, jakina.

Ia nork asmatzen duen zer pelikula iragartzen ari ziren Gureako karteldegian! Begira ondo... Egun hartan, zalantzarik gabe, Burt Lancaster ausarta genuen gure zain frontoi-zine aretoko pantailan, arratsaldeko 4etan: ¡¡Apache!!  Pezeta bat ordaintzen zen aulkiko. Ate aurrean ilara luze bat egiten genuen Gureara sartzeko eta atean Iñaki Agiriano egoten zen sarrerak hartzen ari; eta ia-ia ezina zen misioan, ordena apur bat ipini guran, berriz, “Krisis”


ARGAZKIA ETA KOMENTAIOAK: ARANTZA OLAVE
 

Ahí me tenéis, con mi aittitta Juan y mi hermano. Eran las fiestas de San Juan, de alrededor de 1955,  y seguro que aquella mañana nos llevó el padre de nuestro aita a las barracas. Y nos compraría algún que otro coreano o barquillos. Los niños siempre han suspirado por las litxarrerias... aunque menos que hoy, por supuesto.

¡A ver quién adivina qué película anunciaba aquél día la cartelera del Gurea! Fijaos bien... En la sesión de las 4 de la tarde, sin resquicio a la duda, se nos presentaba en la pantalla del cine-frontón el gran Burt Lancaster, en su papel de !!Apache!! Pagábamos una peseta por asiento. Y formábamos largas colas para entrar, situándose en la puerta Iñaki Agiriano a quien había que dar la entrada. En el interior, y en misión cuasi-imposible por poner un poco de órden, “Krisis”