Musakola etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Musakola etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

maiatza 19, 2026

BIDEKURTZE GOIKOA, AGUR

 

 Mende erdi luzeko distantzia dago argazkien artean. Hirurogeitamarretako hasiera zen goikoan eta gaur egun bigarrenean. Eraikinean mendetako historia gordetzen zen... aurki betiko desagertuko zena. Musakolako Bidekurtze Goikoa baserria dugu. Erakin zaharrak berriei ematen ari zitzaien txanda.

ARGAZKIA: CARMELO LETONA BILDUMA eta JMVM

 KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Una diferencia de más de medio siglo separa a las fotos. Instantánea de principios de los setenta y actual. El edificio guardaba siglos de historia... que pronto desaparecería para siempre. Se trata del caserío Bidekurtze Goikoa en Musakola. Los viejos edificios estaban dando paso a otros nuevos.


maiatza 12, 2025

ASTO GAINEAN JOTZEN - TOCANDO SOBRE EL BURRO

 

1942ko San Isidroko jaiak, maiatzaren 15. Felix Ajuria, Felix Aranzabal "Angiozarko Itsua" eta Simon Arregi. Ziurrenik, Maala futbol zelairantz. 

Ostirala zen eta egun horretako goizeko 10etan meza izan zen San Juan Batatzailearen parrokian, sermoiarekin. Eta arratsaldeko 1etan kontzertua Felix Aranzabal “Angiozarko Itsua” soinujolearen musikarekin. Arratsaldeko 3´30etan krossa izan zen eta arratsaldeko 6etatik aurrera Arrasateko Udal Musika Bandak dantzaldia eskaini zuen.

Larunbatean, berriz, bertsolariak aritu ziren eta kontzertua. Arratsaldeko 3etatik aurrera, eta auzotik Maala futbol zelaira kale-jira alaian joan ostean, futbol norgehiagoketa, auzoko zaharrak gazteen kontra. Eta 6etatik aurrera Aranzabalen musikak alaitutako erromeria.

Kronikek diotenez, Arrasateko gazte eta ez hain gazte askok gozatu zituzten urte hartako San Isidroko jaiak.

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Fiestas de San Isidro de 1942, 15 de mayo. Felix Ajuria, Felix Aranzabal "Ciego de Angiozar" y Simon Arregi, muy seguramente camino del campo de futbol de Maala.

Era viernes y a las 10 de la mañana de ese día hubo misa en la parroquia San Juan Bautista, con sermón. Y a la 1 de la tarde el concierto con la música de Félix Aranzabal "El Ciego de Angiozar". A las 3:30 de la tarde se organizó una carrera pedestre y a partir de las 6 de la tarde bailables con la Banda Municipal de Música de Mondragón.

El sábado por la mañana se programaron bertsolaris  y concierto. A partir de las 3 de la tarde, y tras alegre kalejira desde el barrio hasta el campo de fútbol de Maala, se disputó un interesante partido de fútbol, ​​entre los veteranos del barrio contra los jóvenes. Y a partir de las 6 de la tarde gran romería con la participación de Aranzabal.

Por lo que dicen las crónicas, gran número de jóvenes y no tan jóvenes arrasatearras se dirigieron aquel año a Zigarrola a disfrutar de sus fiestas.

maiatza 09, 2023

ELISA LASA MUSAKOLAKO LEHEN MAISTRA



Lehen maistra izan zen Musakolan (edo Zigarrolan). Elisa Lasa genuen, eibartarra. Oso gaztea zen auzoko eskolaz kargu egitera etorri zenean. Abiapuntua ez zen nolanahikoa izan, 1923ko maiatzaren 15 hartan Arrasateko agintariek eta goi mailako pertsonalitateek toki hartu baitzuten ikasgela berrian. Besteak beste, Felix Arano izan zuen egun hartan laguntzaile eta adore emailea.

Elisa Lasa, beraz, Musakolako irakaskuntza-historiaren hasieran dago, jaietakoan bezala, egun hartan erabaki baitzuten  ziorlatarrek San Isidroren jaia urtero ospatzea. Elisa Lasa 1925 ezkondu zen Arrasateko Manuel Otaduy Riviererekin eta irakaskuntzari eutsi zion Musakolan, berrogeietako erdi aldera arte. 

ARGAZKIA: ARANZABAL SOTO SENDIA

KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Fue la primera maestra de  Musakola (o Zigarrola). Se trataba de Elisa Lasa, natural de Eibar, muy joven cuando vino a hacerse cargo de la escuela del barrio. El punto de partida fue del todo reseñable, ya que aquel 15 de mayo de 1923 las autoridades y personalidades de alto rango de Mondragón tomaron asiento en la nueva aula. Félix Arano fue uno de los acompañantes y animadores de la joven maestra. 

Elisa Lasa está, por lo tanto, en el comienzo de la historia docente en Musakola, igual que lo está en la festiva, por aquello de que aquel día ahora cien años se decidió por los ziorlatarras celebrar anualmente la conmemoración de San Isidro. Elisa Lasa casó en 1925 con el mondragonés Manuel Otaduy Riviere y continuó en la enseñanza en Musakola hasta bien entrados los años cuarenta. 


MUSAKOLA-ZIGARROLA 

martxoa 28, 2023

ETXEBIZITZA BERRIAK. 1951. NUEVAS VIVIENDAS. UNION CERRAJERA


 
1951ko otsailean atera zuten jatorrizko argazkia, Zigarrolan. Lehen planoan Unión Cerrajeraren egur-biltegia, denetariko kutxak ekoizteko zerrategian erabiltzen zen materialerako. Eta ezkerreko etxe zuriak,  XX. mende erdiko Arrasateko etxebizitzen eskasiari aurre egiteko Union Cerrajerak bere gain hartu zuen arduraren lehen fruitua. Ezkerrean Hierroren Etxea bezala ezagututakoa. Etxe horiek 1947an entregatu ziren. Martxan zegoen ordurako etxebizitzen bigarren hedapena, 1953an gauzatuko zena, San Lorenzo izenekoa, argazkian gainjarria dagoena. Hirugarren bat ere izango zen.

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

La fotografía fue realizada en febrero de 1951, en Zigarrola. En primer plano aparece el parque de madera de Unión Cerrajera, con el material utilizado en la serrería para  fabricación de cajas y cajones del producto acabado de la empresa.  Y el bloque de casas blancas de la izquierda son el primer fruto a mediados del siglo pasado de la política de Unión Cerrajera por hacer frente al gran problema de escasez de viviendas de la sociedad mondragonesa de la época. Esas primeras se habían entregado en 1947. A la izquierda la conocida como Casa de Hierro. Ya estaba en marcha la segunda fase de construcción de casas, con la primera parte de la denominada barriada de San Lorenzo, que tendría su culminación en 1953. Y que aparece superpuesta en el solar donde se erigieron las casas. Habría una tercera.


otsaila 28, 2023

SAN LORENZOKO ETXEAK - CASAS DE SAN LORENZO


Hirurogeita hamar urte eman dira argazkiak egin zirenetik: 1953ko urtarrilaren 21. Union Cerrajera prestatzen ari da Zigarrolako San Lorenzo etxadia, bere langileentzat. Ordura arte 45 ziren enpresak prestaturiko etxebizitzak. Urte hartan San Lorenzo proiektuak beste 48 gehiago inauguratu zituen. Eta enpresak aurrera segitzen zuen enplegatuentzako etxe duinak eraikitzeko asmoarekin, eta 1957rako 122 ziren eskainitakoak.

Goiko argazkian, gaur Sailuente plazako iparraldea dena.

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Han pasado setenta años desde que se tomaron las fotos, el 21 de enero de 1953. Union Cerrajera prepara la barriada de San Lorenzo de Zigarrola para sus trabajadores. El número de las viviendas financiadas por la empresa hasta entonces era de 45. Ese año de 1953 en  San Lorenzo se inauguraron 48 más. Y la empresa proseguía con su idea de construir casas dignas para sus empleados, alcanzando en 1957 la cifra de 122 viviendas.

En la fotografía superior, lo que hoy se conoce como Sailuente Plazala, en su lado norte. Algunos al conjunto lo siguen denominando San Lorenzo 1.



maiatza 13, 2022

MAIATZAREN 15: ARRIARAN II TXAPELDUN. Musakolatik Udaletxera

Igandean, San Isidro egunean, urteak dira Joxe Arriaran “Arriaran II” arrasatearrak eskuz pilotako txapela herrira itzuli zuela. 1955ean gertatu zen, eta argazkiak Joxe erakusten digu Udaletxeko balkoitik agurtzen ari, ongi etorria emateko  plazan bildutako jendeari.

Gertatu zen, ordu erdi lehenago, arratsaldeko zazpietan, txapeldunaren komitiba Bergaratik iritsi zela Zigarrolara, eta han, San Isidro eguna ospatzen ari zenez, txapeldun berria autotik jaistera gonbidatu eta auzoko elkartera eraman zuten lepoan hartuta, auzoko bizilagunen zorion agurra jasotzeko.   Gero handik, oinez eta Musika Banda aurretik, Arriaran II.ak eta bere ondokoek plazaraino egin zuten, eta ibilbidean zehar milaka arrasatearren txaloak jaso zituen txapeldunak, jai erraldoi batean

ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

El domingo, día de San Isidro, se cumplen años de que un mondragonés – Joxe Arriaran “Arriaran II”- devolviera a la villa la txapela de campeón de pelota a mano. Sucedió en 1955, y la fotografía nos muestra a Joxe desde la balconada del Ayuntamiento, saludando al gentío que se había congregado en la plaza para darle la bienvenida.

Resultó que media hora antes, hacia las siete de la tarde, llegando la comitiva desde Bergara, y coincidiendo con que se celebraba en Zigarrola la festividad de San Isidro, el nuevo campeón fue invitado a bajar del coche y llevado en hombros a la sociedad del barrio donde se le agasajó por los vecinos. Y desde allí, a pie y precedido por la Banda de Música, Arriarán II y sus acompañantes desfilaron hasta la plaza, siendo durante el recorrido aplaudidos por los miles de mondragoneses que se sumaron a la alegría general.

Udal Musika Banda, 1955eko maiatzaren 15ean

maiatza 14, 2019

EZKONTZA SAN ISIDRON - BODA EN SAN ISIDRO



1947ko apirilaren 26. Ezkontza San Isidron. Ezkontideak Antonio Etxebarria eta Miren Erguin izan ziren. Goiko argazkian elizako bidean ikusten dugu senargaia, bere ezkerrean Beatriz Zimiano amabitxia daramala.
Beheko argazkian senitartekoak ikus ditzakegu. Lehen lerroan eserita, Amaia Etxebarria, Juli Etxaurre, Gabino Sagastasoloa “Mallabi”, Balbina Etxebarria, Maria Errasti -senargaiaren ama- Patxiko Erguin -andregaiaren aita- eta Tomas Urrutia “Listeruena”

ARGAZKIAK ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL


26 de abril de 1947. Boda en San Isidro. Los contrayentes son Antonio Etxebarria y Miren Ergüin. En la foto superior aparece el novio camino de la iglesia, llevando a su izquierda a la madrina Beatriz Zimiano.
En la foto inferior posan los familiares de los novios. En primera fila, de izquierda a derecha, Amaia Etxebarria, Juli Etxaurre, Gabino Sagastasoloa, Balbina Etxebarria, Maria Errasti - madre del novio- Patxiko Erguin -padre de la novia- y Tomás Urrutia "Listeruena"

maiatza 12, 2015

MUSAKOLATIK KALERA / DE MUSAKOLA A LA CALLE





San Isidroko jaiak ditugu aste honetan, Musakola auzokoak. Gaurko argazkia 1923koa da eta urte hartako San Isidro egunean eskola bateratua inauguratu zen. Iritsi behar da 1945era San Isidro eliza inauguratzeko eta santuaren adbokaziopeko jai egitarauak burutzeko. 

Argazkiko zalgurdia Musakolatik “kale”rantz itzultzen ari zen, ziurrenik alondegiko zahagiren bat auzoko tabernaren batean utzi ondoren. Bidekurtze inguruan dago aterata argazkia eta ondo fijatzen bagara, bideko beste muturrean – gaur Gipuzkoako Etorbidea-  Unión Cerrajeraren ikaztegi eta haroztegiko tailerrak ikusten dira. Ezker aldean, hondoan, eskola jarri zuten etxea ageri da. Eta eskuinean, Hierroren etxea. 

Zalgurdiko zaldunak ezagunak ziren herrian, udal alondegirako egiten baitzuten lan. Goian eserita Isidro Heriz, zalgurdiaren jabea, eta bere seme Gabriel – askok Grabiel esaten zuten- ageri dira. Zutik, brusarekin, Andres Viteri, Herizen enplegatua. Korbataduna ez dakigu nor zen, baina pozik doanik ezin uka.

Garraio mota haren bitartez, zahagi, kupel eta beste merkatal gaiak banatzen zituzten heriztarrek. Itzuliko bidaia aprobetxatzen zuten eta lan egin zezaketen zerbitzuren bat eskatzen zienentzat, argazkiko kasuan bezala, itxura guztien arabera serrautsa garraiatzen ari baitziren kaleko bezeroren batentzat. Isidroren semeek jarraitu zuten alondegiko kontratarekin urte luzez, iragan mendeko seigarren hamarkadan ere ikus baigenitzakeen herriko kale eta auzoetan.


ARGAZKIA ETA KOMENTARIOAK: JOSEMARI VELEZ DE MENDIZABAL

Esta semana se celebran las fiestas de San Isidro, de forma muy especial en el barrio de Musakola. La foto de hoy es de 1923, y precisamente el 15 de mayo de aquel año se inauguró la escuela unitaria, con un programa digno del momento que se vivía. Hay que llegar hasta 1945 para tener una iglesia bajo la advocación del citado santo.

El carro de la foto está volviendo de Musakola hacia “la calle”, seguramente después de haber dejado algún pellejo de vino de la Alhóndiga municipal en alguna de las tabernas del barrio. La foto está tomada en los alrededores de Bidekurtze, y si nos fijamos bien, al final del camino – hoy Avenida de Gipuzkoa- aparecen los edificios de carbonería y serrería de Unión Cerrajera. Al fondo a la izquierda la casa donde se abrió la citada escuela y a la derecha la casa de Hierro. 

Los caballeros del carro no son otros que el propietario y titular del negocio de transporte Isidro Hériz y su hijo Gabriel – muchos pronunciaban Grabiel- los dos sentados, y de pie con blusón el empleado Andrés Viteri. No se conoce la identidad del encorbatado personaje, quien, por su semblante, está claro que derrochaba optimismo. 

La contrata de transporte con la alhóndiga municipal les llevaba a repartir pellejos, barriles y otros menesteres a los minoristas locales. Así mismo, trabajaban para quien quisiera contratarlos, como el que les pidió el día de la foto que le acercaran unos sacos de serrín de la serrería de Unión Cerrajera, cosa que, a tenor de lo que se ve sobre el carro, cumplieron. Los hijos de Isidro – Gabriel y Luis- siguieron hasta bien entrados los años sesenta con el negocio iniciado por el padre.


Musakolari buruz gehiago: